Ваҳдати миллӣ яке аз муҳимтарин дастоварди халқи тоҷик дар даврони соҳибистиқлолӣ ба ҳисоб меравад. Маҳз ба шарофати ваҳдат, ҳамдигарфаҳмӣ ва муттаҳидии мардум Тоҷикистон тавонист аз мушкилоти ҷанги шаҳрвандӣ раҳо ёфта, роҳи рушди устувор ва пешрафтро интихоб намояд. Имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ 27 июни соли 1997 дар таърихи навини Тоҷикистон рӯйдоди сарнавиштсоз буда, барои бунёди ҷомеаи орому осуда ва давлати пешрафта заминаи мусоид фароҳам овард.
         Ваҳдати миллӣ арзиши бузурги сиёсӣ ва иҷтимоӣ буда, барои таъмини амният, суботи сиёсӣ ва рушди ҳамаи соҳаҳои ҳаёти ҷомеа нақши муҳим дорад. Дар шароити сулҳу субот имкониятҳои васеъ барои пешрафти иқтисодиёт, рушди инфрасохтор, беҳтар гардидани сатҳи зиндагии аҳолӣ ва таҳкими давлатдорӣ ба вуҷуд меоянд. Таҷрибаи Тоҷикистон нишон медиҳад, ки танҳо дар фазои ваҳдат ва ҳамдигарэҳтиромӣ метавон ба ҳадафҳои бузурги миллӣ ноил гардид.

Дар даврони ваҳдати миллӣ Тоҷикистон ба дастовардҳои назаррас соҳиб гардид. Даҳҳо корхонаҳои нави истеҳсолӣ таъсис ёфта, барои ҳазорҳо нафар ҷойҳои нави корӣ муҳайё шуданд. Роҳҳо, нақбҳо ва пулҳои замонавӣ бунёд гардида, робитаи минтақаҳои кишвар беҳтар шуд. Амалӣ гардидани лоиҳаҳои бузурги энергетикӣ барои таҳкими истиқлолияти энергетикии мамлакат мусоидат намуд.

Соҳаи маориф низ дар шароити сулҳу ваҳдат рушд ёфт. Садҳо муассисаҳои таълимӣ сохта ва азнавсозӣ гардида, шароити таълиму тарбия беҳтар карда шуд. Ҷавонон имконияти бештар барои гирифтани таҳсилоти босифат ва аз худ намудани донишҳои муосир пайдо намуданд. Ҳамзамон, дар соҳаи тандурустӣ беморхонаҳо, марказҳои саломатӣ ва дигар муассисаҳои тиббӣ сохта шуда, сатҳу сифати хизматрасонии тиббӣ тадриҷан беҳтар гардид.
         Яке аз дастовардҳои муҳими ваҳдати миллӣ эҳёи арзишҳои фарҳангӣ ва миллӣ мебошад. Дар ин давра забони давлатӣ, фарҳанг, анъанаҳо ва мероси таърихии миллат бештар рушд ёфта, ҳисси худшиносӣ ва ифтихори миллӣ дар байни шаҳрвандон тақвият пайдо кард.

Имрӯз вазифаи ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон, махсусан ҷавонон, аз он иборат аст, ки сулҳу субот ва ваҳдати миллиро ҳамчун неъмати бузург ҳифз намоянд. Ҷавонон бояд бо ҳисси баланди ватандӯстӣ, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ барои таҳкими ваҳдати ҷомеа саҳмгузор бошанд.
         Ваҳдати миллӣ барои халқи тоҷик на танҳо рамзи сулҳу ризоият, балки кафолати рушди устувор ва ояндаи дурахшони давлат мебошад. Ҳифз ва таҳкими ин неъмати бебаҳо вазифаи муқаддаси ҳар як фарди ҷомеа буда, танҳо бо муттаҳидӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ метавон ба пешрафтҳои боз ҳам бузургтар ноил гардид. Зеро ваҳдат пояи давлатдорӣ ва асоси бақои миллат аст.
         Ҷавонон мебояд ба кадри ин неъмати бузург бирасанд ва бо донишандӯзӣ, сайқал додани ҳунар ва бо одобу ахлоқи намунавӣ дар пешрафти кишвари азизамон саҳм гузоранд.